Warning: Use of undefined constant REQUEST_URI - assumed 'REQUEST_URI' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/u7663876/gamzebaytan.com/wp-content/themes/delipress/functions.php on line 73
HAKKIMDA - Gamze Baytan - Kendime dair, kendimce, kendi kendime...

HAKKIMDA

Selamlar herkese,

Gamze ben

1.5 aya yakındır bu bölümü yazacak, kendimi anlatıp tanıtacaktım fakat bir türlü olamadı bir şekilde, başlayamamıştım.

Basit gibi geliyor kulağa ama bence insanın kendini anlatması en zoru. Hatta bunu ilk Meditasyon Eğitmenliği Eğitimimden mezun olurken yaşamıştım. Her konuya hakimdim de; hocam bana: “Kendini anlat.” dediğinde ne diyeceğimi şaşırmıştım da bir kaç dakika ağzımdan bir şey çıkamamıştı. Sonra da sesim titreyerek bir şeyler anlatmıştım kendimce.

Aslında kendini yüksek sesle birilerine anlatmak kendini ortaya koymak demek. Kendini ortaya koyuyorsan da kendinden emin olmak demek. Kendini olduğun gibi, tüm yaptıklarınla da kabullenmek demek bir yandan. Daha 6-7 ay evvel kendini anlatmakta ürkek davranan Gamze’nin yerini kendi sesini duya duya, kendini anlata anlata daha kendine güvenli bir Gamze aldı.

Her defasında da kendimi anlatırken başka bir şeylerimi keşfediyorum aslında. Bakalım şimdi burada nasıl çıkacak dışarı.

Tekrar merhaba!

Gamze ben!

12 Temmuz ’85 doğumluyum. Tam bir yengeç burcuyum. Duygusal mı duygusal, evcimen mi evcimen. Üstüne aşırı hassas olma potansiyeline sahip!

İlkokul, ortaokul, liseyi zamanında var olan Yüzyıl Işıl okullarında okudum. Sonra da istemiş olduğum Koç Universitesi Uluslararası İlişkiler bölümüne girip orayı bitirdim. 2008’de mezuniyetimden sonra biraz tatil, sonra dünya krizi, sonrasında babaannemin rahatsızlığı derken uzunca bir süre çalışmadım. Sonunda ailemin sahip olduğu şirkete girip çalışmaya başladım. Ben biraz hareketli bir tip olduğumdan ve iş de bir o kadar durağan olduğundan bir süre sonra bıraktım. Liseden beri aklımda organizasyon vardı. Ardarda 2 organizasyon şirketinde çalıştım seve seve, isteye isteye.

Fakat bir yerde ailemi görememek, arkadaşlarımla zaman geçirememek, kazandığım parayı harcayacak zamanım bile olmaması bende soru işaretleri yarattı. Bu defa nereye gideceğimi bilmeden çıktım işten. Sonra ise hayatımda en sevdiğim bölüm başladı: kendime zaman ayırmak, kendimi tanımaya başlamak. Böyle bir imkanım olabildiği için de her zaman şükrettim..

Kardeşim uzun bir süredir bana gittiği healer/şifacıya gitmemi söylüyordu. Bir türlü duyamadım dediğini. Sonra bir gün kendi kendime: “Ben gideceğim tamam.” dedim. Hiç bir şey olmadı yanlış anlaşılma olmasın. Bir anda öyle istedim, merak ettim. Her şeyin zamanı var diye boşa demiyorlar. Ezgi’yle birebir seanslarım, kendimle geçirdiğim vakitler, kitap okumalarım, kendi kendime yazı yazmalarım derken yaklaşık böyle geçen 1 senenin ardından karşıma Meditasyon Eğitmenliği Eğitimi fırsatı çıktı. “Hayatta ne yapacağım, ne istiyorum?” diye kendime sormaktan çok yorulmuştum. Fakat soruyu sorup cevaba odaklanmadığım an kendiliğinden geldi cevap zaten.

Ben de hayatı izlemek yerine katılmayı tercih ettim bu defa ve atladım denize sorgusuz sualsiz.

Healer/şifacım Ezgi Sorman bu defa hocam rolüne geçti. Yaklaşık 8 ay süren yoğun bir eğitimden sonra Eylül 2015’de Meditasyon Hocası olarak mezun oldum!

Şimdi ise hayatımın bu evresinde meditasyon hocalığımın peşinden gidiyorum. Sevenlere, isteyenlere, merak edenlere toplam 6 saatten oluşan 2 günlük Meditasyon Eğitimi veriyorum. Ben bir yandan kendimce Sessizliğinle Tanışma diye de adlandırıyorum. Meditasyon nedir, neye yarar, nasıl yapılır gibi bilgiler paylaşıyorum heyecanla, mutlulukla misafirim olanlarla.

Bu web sitesi nereden geldi daha ona gelemedik bile! Evet kabul bazen çok konuşuyorum!

Ben her zaman günlük tutan bir çocuktum zaten. Bu lise, universite hayatımda da hep devam etti. Düzenli olmasa da bir defterim hep vardı duygularımı, hislerimi, başıma gelenleri paylaşığım. İşi bıraktıktan sonraki dönemde o yazılar başka boyut aldı. Bu defa kişisel gelişimim için okuduğum kitaplardan sözler, kelimeleri aldım kendime; kendimle tartışmaya başladım yazı yoluyla. Karşımda biri varmış gibi. Bir şeyi okuyordum. Her yönünden düşünüyordum, günlük hayatımdan örnekler de veriyordum, ölçüp biçiyordum ve böyle böyle hem kendi yolumu buluyordum hem de farkındalığımı bu yolla çok arttırmış oluyordum. Bu hala da devam eden bir süreç. 2 sene içindeki 14. defterime geçtim hatta bugün

Bir seyahatteyken bir gece uyku tutmadı ve defterimi de unuttuğumu farkettim. Yazmam gerekiyordu. O an instagram geldi elimin altına ve minik bir yazı yazdım sırf o an rahatlayayım diye. Sonra aldığım müthiş tepkiler ise beni bugün kendi web sitemde yazı yazıyor olma noktasına getirdi! Hayal bile edemezdim! Hatta aklıma bile gelmezdi! Bana inanıp beni bu konuda cesaretlendiren herkese çok çok teşekkür ederim.

Ben, kalbimden geldiği sürece buralarda bir şeyler anlatıyor, paylaşıyor olacağım.

Beni dinlemek, anlamak, düşüncelerini paylaşmak isteyenler; hep beraber yazılarımda buluşmak dileğiyle..

Sevgiyle,

GB Nisan ’16